24
Veel te groot….Dion blij
Een vriendin van me klaagde dat ze voor haar zoontje van 3 geen leuke korte broeken kon kopen. Alles wat ze leuk vond kwam halverwege de kuiten en dat was nou precies wat ze niet zocht. En hoewel haar schoonzusje had gezegd dat korte broeken toch echt niet “in” waren zocht ze eigenwijs verder.
Dat mag ik wel in haar, gewoon toch doen en je niet de wet laten voorschrijven over wat wel en niet in is, echt een meid naar mijn hart
Hoewel ze weet dat ik veel voor mijn eigen kinderen naai en altijd erg lovend is over het resultaat heeft ze nog nooit gevraagd of ik iets voor haar zoontje wilde maken. Nou ga ik ook niet “zomaar” aan de slag voor iemand als ik niet zeker weet of ze het wel waarderen, dus ik heb het ook nog nooit aangeboden. Maar om de één of andere reden (ws. het warme weer en het idee dat haar kleine man gedoemd was tot warme 3/4 broeken
) hoorde ik mezelf vragen: wat voor een maat heeft hij nu eigenlijk?
Ai, zei ik dat nou hardop? Maat 98, was het antwoord met een voorzichtige blik mijn kant op. Je raad het al, voor ik het wist had ik het al aangeboden. Ze was erg blij met het vooruitzicht op een paar pittige korte broeken voor de kleine man en haastte zich te zeggen dat ze me graag zou betalen als ik iets voor hem maakte en dat ze het erg lief vond dat ik het aanbood. Me and my big mouth…
Maar goed het vooruitzicht om iets te maken voor een lief klein jongetje maakt een hoop goed. In de Ottobre Zomer 2005 vond ik een simpel modelletje wat makkelijk aan te passen was naar een korte broek. Dus patroon getekend en geknipt uit een lapje wat ik toch nog had liggen. Al tijdens het knippen bekroop me het gevoel dat maat 98 in mijn herinnering niet zo groot uitviel maar goed zonder model om te vergelijken gewoon doorgegaan.
Het resultaat een hele frisse korte broek. Ik vertrouwde het niet dus riep Dion bij me. Pas eens even, vroeg ik hem. En wat denk je? Het paste perfect! Mijn knul, bijna 7 jaar en met maat 128 paste zonder problemen in de broek, die bij hem net boven de knie zat. Cool! Was zijn blije reactie… Heb je die voor mij gemaakt? Nou, nee dus, dacht ik maar ik zei, je mag hem hebben…
Later (ja altijd later pas) las ik op Sancho een bericht van iemand die erachter kwam dat het patroon uit een Ottobre wat ze wilde maken 4(!) maten te groot was na nameten. Voor mij betekend het terug naar het tekenbord
De korte broek:



















