een meisje met een droom. Ze fantaseerde veel over haar droom. ’s Nachts als ze wakker lag in bed bedacht ze welke mogelijkheden ze zou hebben als ze haar droom zou volgen.

Maar vanwege allerlei verantwoordelijkheden zoals: werk, kinderen en niet te vergeten een hypotheek, kwam ze er niet toe haar droom te volgen. Ze vond het niet erg, het hoorde er nou eenmaal bij, bij het volwassen zijn… Ze gaf en ontving, ze gaf een beetje meer en ontving soms wat minder. Maar dat is het leven, toch?

Totdat op een dag er iets veranderde. Na 13 jaar het juiste te hebben gedaan, zichzelf te geven, ontving ze ineens niets meer. Wacht ff….WAT zeg je?

Niets.

Ze huilde een beetje, ze werd een beetje bang en neerslachtig. En na een poosje werd ze boos heel erg BOOS.  Op de wereld, degene die haar dit aandeed maar vooral op HAARZELF. Voor het niet achterna gaan van haar droom.

Dus eindelijk, na 13 jaar, neemt ze de touwtjes weer in handen, ze gaat haar droom achterna en laat hem uitkomen. Ze trekt de stoute schoenen aan en springt in het diepe. Ze voelt zich bevrijd en het leven ziet er weer wat zonniger uit. De wereld is niet gestopt dus waarom zou zij? Ze is vrij om te doen en te laten wat ze wil! Zo vrij als een vlinder!

Pic: Distelvlinder op vlinderstruik.
Man, I hou van mijn camera. 5 jaar oud en nog steeds geweldig!

Dit is waar het gedramatiseerde verhaal nu even stopt. Ze moet namelijk broeden op de volgende stap.

Dus eerst even wat anders: de Kumasi Sokken zijn klaar! Jippie!

Ik moet het patroon nog schrijven, daarna zal het hier te downloaden zijn, maar dat zal even tijd in beslag nemen dus even geduld

De zomervakantie ligt om de hoek en we hebben al heel wat heerlijk zomerse dagen achter de rug. Met buiten eten en spelletjes doen.

Niet iedereen vermaakt zich evenveel

Zij is gewoon gelukkig als ze erbij mag zijn.

Ik zit sinds vorige week zonder werk. En het is echt shit niet leuk! Met alle juridische rompslomp en het gevoel niet te voldoen, hetgeen wat me het meest raakt is thuiszitten. Ik verveel me te pletter en ik voel me verloren .

Dus wat staat me dan te doen? Mezelf (en mijn zoon) gelukkig maken met wat kleurig geverf

Hij koos eerst voor het Holland thema. De Nederlandse vlag Daarna liet hij de thema’s achterwege en koos blind wat andere kleuren.

Het resultaat is erg mooi geworden. Kiek es:

Het maakte me in ieder geval iets blijer niet echt.

Dit is mijn zoon. Ongeveer een jaar geleden (met 6 jaar) begon hij met zwemlessen bij zwemvereniging De Breuly waar ikzelf heel veel jaartjes geleden heb leren zwemmen. Vandaag was de grote dag, vandaag moest hij afzwemmen voor zijn Dimploma A. Raad eens?

Yep, Ik ben een hele trotse moeder

Jemig, als ik zo naar hem kijk bedenk ik me…hoe komt hij toch ineens zo groot? Het lijkt pas gisteren dat ik hem voor het eerst in mijn armen hield…bladieblablabla. Shit, ik klink steeds meer als mijn moeder!