Eindelijk is het dan zover!

De webshop www.dutchwooldiva.nl is vanochtend “live” gegaan, hoewel ik er al een paar dagen tegen aan liep te hikken. Nu is het dan echt voor het “eggie”.

De shop is nog niet zo vol als ik zou willen maar dat heeft ook een beetje te maken met de beperkte ruimte hier in huis waar ik mijn kunstjes kan uitvoeren. Het atelier (ja ja de zolder maar dan net effe wat leuker) is nog niet klaar dus ben ik nog steeds aangewezen op de keuken. Dat betekend dus iedere keer weer de wolpannen en potten opruimen om plaats te maken voor de “gewone” potten en pannen want laten we wel wezen, hoe lekker het er na afloop ook uitziet…wol is niet te pruimen bij het avond eten

De afgelopen maanden heb ik hier toch een beetje naar toe geleefd. Maar ik heb soms ook offers moeten leveren en slapeloze nachten gehad. Heel veel twijfels en onzekerheden moeten overwinnen want de vraag “Kan ik dit wel?” schoot gemiddeld 100 keer per dag door mijn hoofd. Nu ik erover schrijf komt de gedachte in me op dat het vergelijkbaar is met een eerste zwangerschap. Althans hoe ik die beleefde maar dan wel mèt ruggeprik graag

De toestemming van het UWV  ->  De positieve test
De blijdschap  ->  De blijdschap
De angsten  ->  De angsten (kan ik dit wel?)
De eerste inkoop  ->  De aanschaf van de kinderkamer (oef)
De slapeloze nachten  ->  De slapeloze nachten
De onzekerheid -> De onzekerheid (kan ik dit wel?)
De steeds groeiende voorraad wol  ->  De dikker wordende buik
Het verwaarloosde huis  ->  oke dit is dan het enige wat niet overeenkomt, met baby op komst MOET alles schoon.
De angsten  ->  De angsten (had ik al angsten gezegd?)

Hmmm..toch meer overeenkomsten dan ik dacht. Maar ik ben er klaar voor! Ik heb mijn ziel en zaligheid hier ingelegd en er is nu geen weg meer terug kind kun je toch ook niet terugstoppen.

Hé psst, had je het al gehoord? Dutch Wool Diva is vandaag online gegaan. Klik maar eens hier.

Hé knul! Gefeliciteerd met je verjaardag!

Is het echt al 8 jaar geleden dat je met me mee naar huis kwam vanuit het ziekenhuis?
Is het echt al 7 jaar geleden dat je voorzichtig je eerste stapjes zette?
Is het echt al 4 jaar geleden dat je voor het eerst naar de “grote school” mocht?
Is het echt al zolang geleden?

Hé grote vent! Gefeliciteerd met je verjaardag!

Wat hebben we weer een heftig jaar achter de rug.
Wat kunnen we elkaar af en toe soms in de haren zitten hè? Er zijn dit jaar weer heel wat traantjes vergoten, aan jouw kant en aan de mijne.
Wat hebben we soms een lol met z’n tweeën en wat fijn dat je soms nog zo lekker komt knuffelen.
Wat hebben we toch weer een boel geleerd dit jaar, hoe het wèl maar vooral ook hoe het nìet moet.
Wat is er toch weer veel gebeurd.

Hé stoere bink! Gefeliciteerd met je verjaardag!

Ik hou van je!
Mama

Ik ben een dwaler. Als ik voor de fun het “wurlt waait wep” op ga weet ik van tevoren nooit waar ik terecht kom.

Meestal begin ik mijn blogrondje hier in Canada, om vervolgens via de digitale snelweg weer terug naar haar te gaan hier in Nederland. Dan doe ik België even aan bij haar en haar om vervolgens weer rechtsomkeer te maken naar haar.

Tot zover de “vaste plekken” want wat er daarna meestal gebeurt is dat ik soms even een berichtje achterlaat en dat ook even de voorgaande berichtjes leest van anderen. En die anderen hebben meestal wel een eigen “plekje” die je door middel van één klikje weet te bereiken. En dat kan het dus gebeuren dat je hier bij haar terecht komt en hardop zit te grinniken om een cliché-lijstje van mama’s om vervolgens in Zweden terecht te komen bij haar en daar dit hilarische filmpje ziet wat weer mooi bij het lijstje aansluit.

Toch had ikzelf ook nog wel wat aanvullingen op het cliché-lijstje wat dacht je van deze:

Mama’s cliché-lijstje

Haal die banaan eens uit je oren!
Van ruilen komt huilen.
Je neemt de hele zandbak mee naar binnen.
Je kamer lijkt wel een zwijnestal!

PAS OP DIE…..plas.
NOU!(auw) is niet wijd en lastig op z’n tijd.
Daarom! Omdat IK het zeg.
Dáár is het gat van de deur!

Als ik bij je moet komen ben je te laat.
Ik wil? Jouw wil hangt in de boom.
Geen speelgoed aan tafel.
Je krijgt ook nooooit wat hè?

Je zoekt met je neus.
Ik zie A.L.L.E.S.
Honger? De kindjes in Biafra hebben honger.
Moet ik het voor je SPELLEN?

Ik ben je sloofje niet.
Je bent niet van suiker.
Zit niet  met je eten te spelen.
Als je zo doorgaat krijg je geen toetje!

Ik wordt hier zoooo moe van.
Schiet nou es op!
Doe je jas dicht.
Rechts is waar je duim links zit.

Schreeuw niet zo, ik sta vlak bij je.
Het geld groeit me niet op mijn rug.
Die heb je NET nieuw!
Slof niet zo, til je voeten op.

Ga ‘ns voor het beeld weg je bent niet doorzichtig!
Sssstt! Ik wil dit horen.

…..

Pfft..Ik kan nog wel even doorgaan maar eigenlijk ben ik wel benieuwd naar welke clichés er af en toe door jouw huis klinken?

Gelukkig is er aan het eind van de dag ook nog altijd deze:

Zij: I luv joe!

Ik: I luv joe toe!

Affijn ik ben dus ondernemer. En ik onderneem wat af de laatste tijd.

Op mijn prioriteitenlijstje stond o.a. nog het vinden van een boekhouder. Want hoewel ik ondernemer ben en ik dus eigenlijk alles zelluf moet kunnen ja dat denk ik dan, een slechte èn een goede eigenschap van me ben ik geen, ik herhaal géén boekhouder.

Ik ben geen “cijfer” mens, ik ben een “doe” mens. Ik onderneem en creëer. Punt.
Ik doe al jaren heel braaf de administratie hier in Casa MaBlog en ik doe ook altijd de belastingaangiftes. En IEDER jaar ben ik te laat. Waarom? Omdat die berg steeds hoger lijkt te worden naarmate die dichterbij komt (ja duh), omdat ik altijd denk dat het moeilijk gaat worden, omdat ik altijd bang ben dat ik wat vergeet en dus wat misloop of erger: moet BETALEN.

“Leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker!” Me hoela…

Al maanden struin ik het internet af op zoek naar informatie over alles wat komt kijken bij de administratie, boekhouding en belastingaangiftes van een eigen bedrijf. En hoe meer ik las hoe meer de moed me in de schoenen zakte. Ik ben nu namelijk heel veel wijzer geworden maar voor mijn gevoel nog steeds niet genoeg en dus blijf ik maar lezen, en opzoeken en nog meer lezen en..en.. En ik ben het beu. Ik hoef dit namelijk niet te doen, ik kan dit (gulp) U.I.T.B.E.S.T.E.D.E.N.

Een boekhouder of een administratiekantoor, iemand die voor mij de lastige dingen doet zoals die onvermijdelijke en voor mij heikele belastingaangiftes. En dan bij voorkeur iemand die rekening houdt met het feit dat ik een starter ben, een groentje. Iemand die me geen gouden bergen beloofd tegen een eveneens gouden tarief maar iemand die me bij de hand neemt en me helpt met de eerste voorzichtiger stapjes.

Dus ben ik aan het rondshoppen gegaan en 5 boekhouders/administratiekantoren hier in de buurt een mail gestuurd. Met een korte uitleg over wie ik ben en wat ik graag zou willen ten aanzien van mijn bedrijf.

Boekhouder nr. 1 reageerde al een kwartier nadat ik op verzenden had gedrukt. Dat hij me had geprobeerd te bellen voor een afspraak en de voicemail had ingesproken. Eh…ja ik was op zolder de dozen met zooi aan het sorteren en opruimen en mobiel lag beneden. Straks maar even terugbellen. Wel alvast een pluspuntje, ik hou van mensen die meteen actie ondernemen.

Boekhouder nr. 2 stuurde ook een nette mail met het verzoek even te bellen voor een vrijblijvende afspraak. En of het een probleem was dat ze in buurtstad zitten. Euh nou nee anders had ik ze niet gemaild maar toch ook een pluspuntje voor het informeren.

Boekhouder nr. 3 stuurde later die dag ook een mail met het verzoek contact op te nemen voor een vrijblijvende afspraak. Na drie keer op verschillende tijdstippen bellen steeds weer het antwoordapparaat aan de lijn te krijgen weet ik het eigenlijk al. Die wordt het niet, stel nou dat ik een klant ben? Ik heb het hier niet over onmogelijke tijdstippen hoor, gewoon tussen 2 en 5 uur. Je weet wel kantoortijden… Hmmm, morgen nog maar eens proberen, wel alvast een minpuntje. Na drie dagen bellen en steeds weer antwoordapparaat weet ik het zeker. Dit wordt ‘m echt niet. Jammer, gemiste kans voor ze.

Boekhouder nr. 4 stuurt ook nog net voor het einde van de dag een mail. Een klein administratiekantoor aldus de mail, die zich voornamelijk richt op startende ondernemers. Die het toejuicht als ondernemers zelf wel bezig zijn met hun boekhouding maar die begrijpt dat de belastingaangiftes vaak een struikelblok zijn. Klinkt goed en dus pluspuntje, morgen maar even bellen.

Boekhouder nr. 5 had geen mailadres maar een contactformulier via de website. Heeft nog niet gereageerd, we wachten maar even af. Na een dikke week zonder reactie, en dus heul wat minpuntjes inmiddels, gaat de telefoon. Een mevrouw aan de lijn die een afspraak wil maken, ik ben een beetje verbouwereerd en de naam klinkt me niet bekend in de oren. Mevrouw komt wat chaotisch op me over. Geen enkele datum schijnt uit te komen en als we een mogelijke datum hebben en ik aangeef tussen 9 en 2 uur beschikbaar te zijn probeert ze prompt eerst om half 9 af te spreken en vervolgens om 2 uur. Ik heb geen gegevens van het bedrijf bij de hand dus vraag naar het vestigingsadres. Ik krijg een vaag verhaal te horen dat ze wegens omstandigheden thuis aan het werk is en dat ze bij mij thuis wil afspreken.  Dit voelt raar maar omdat ik tussen twee tetterende kinderen inzit en ik er eigenlijk vanaf wil zijn maak ik een afspraak. Stom, want ik ken mezelf, dit gaat niet meer goedkomen. Hier heb ik gewoon geen goed gevoel over.

Vandaag afspraak met boekhouder nr. 1 gehad. Kantoor hier in de stad, aardige vent en ik kon merken dat ik welkom was. Maakt niet uit dat ik een groentje ben, kwam meteen met wat tips voor me (gratis en voor niets ) en we blijken zelfs gemeenschappelijke kennissen te hebben. Is drie jaar geleden ook voor zichzelf begonnen na een lange carrière als fiscalist bij een gerenommeerd accountantskantoor. Wekt vertrouwen maar we shoppen nog even door en morgen afspraak met boekhouder nr. 2.

Afspraak met boekhouder nr. 5 heb ik afgezegd. Ging echt nooit meer goedkomen… Ik voel me veel beter ineens.

Tot slot nog even wat herfstplaatjes anders word het hier wel heel erg saai.

De kinderen hadden vorige week herfstvakantie en er zaten zelfs wat mooie zonnige dagen tussen. Jongste had in de buurt een mooie paddenstoel gezien en die moest even op de foto. En nou heb ik wel geen nieuwe lens zoals zij, maar dat mag de pret niet drukken. Let vooral op de laatste foto, de paddenstoel in kwestie. Jongste ziet schoonheid in de gekste dingen….

Daarna was het tijd voor “trotse mama”-foto’s

Tadáááa, mijn eigen logo van mijn eigen shop!

Zelf ontworpen en ik ben er heel erg trots op. Is ze niet lief?

Op de kalender in het toilet ja die hangt bij ons in het toilet waar anders? staat heel groot geschreven “START!!!!!” Het was dus de bedoeling vandaag online te gaan met de shop. Maar ondanks een uitvoerige planning waar niemand mee rekening houdt inclusief ikzelf is het nog niet zover.

De reden? Euh..

De eerste reden: bank werkt niet mee, de zakelijke rekening is nog steeds niet rond ondanks uitvoerige belofte van mevrouw de contactpersoon. Zes weken geleden heb ik de rekening aangevraagd en 3 weken geleden werden de papieren teruggestuurd met de mededeling dat ik me moest melden met identiteitsbewijs bij het plaatselijke kantoor van de bank. “Raar hoor”, zei mevrouw de contactpersoon, “U heeft hier 3 rekeningen lopen, je zou toch denken dat het geen probleem was”.

Tja, dat dacht ik ook. Eén van de rekeningen heb ik zelfs al vanaf mijn vierde, ja dat is inmiddels 33 jaar geleden zoals je hier kunt lezen.

Met de belofte dat het voor de startdatum geregeld zou zijn, een ongevraagd verkooppraatje over de voordelige zakelijke verzekeringen en een “Heel veel succes met uw bedrijf” ging ik weer naar huis.

De tweede reden: ik heb te weinig in de shop. Ja nou kan ik een heel lulverhaal gaan ophangen over dat ik ziek ben geweest wat ook zo is, dat de kinderen herfstvakantie hadden wat ook zo was of dat de zolder nog steeds geen atelier is wat het dus ook nog niet is maar waar het uiteindelijk op neer komt is dat ik gewoon nog niet klaar ben.

De derde reden: het bouwen van de shop nam veel meer tijd in beslag dan ik had ingecalculeerd. Ik, de vrouw die met bijna ieder CMS-systeem, webshopsysteem en blogsysteem kan werken. Ik, de vrouw die er haar hand niet voor omdraait om een website te bouwen voor een ander zat dit keer helemaal vast in de wondere wereld die Zen-Cart heet. Het heeft alles wat ik me kan wensen, alle opties, alle mogelijkheden, alle snufjes waar mijn stiekume nerd- hartje sneller van gaat kloppen. Maar het is een monster zeg ik je…een monster. Maar ik kom er wel, ik zal die draak bevechten en de overwinning zal zoet smaken wat ik je brom HAHA!!

Dan zijn er nog wat andere dingetjes die ik moet doen boekhouder in de arm nemen, nog meer inkopen, leveranciers bellen, verjaardag van zoonlief aanstaande zaterdag en waar ik me de komende week mee bezig moet houden. Dus doet deze prille ondernemer wat iedere ondernemer doet, we schuiven de startdatum gewoon wat op. Tenslotte is een goed begin het halve werk…toch?

Dus dames (en heren?) de opening van

wordt nog even uitgesteld met een week of twee hoop ik en ik hou jullie op de hoogte!