Archive for the ‘Kinderen’ Category

jun
24

Ze zijn voor niemand bang!

Posted by Dutch Wool Diva

Bijna 2 weken geleden twitterde ik nog dat er een logje zou volgen van het afzwemmen voor C van oudste. Hmmm, ja dat is er dus niet van gekomen. Jaha, ik weet het ontaarde moeder enzo. Bite me!

Ik heb het gewoon heul erg druk gehad. Zo druk dat het loggen er weer bij inschiet en dat ik alleen nog tijd heb voor de vluchtige 140 teken berichtjes op Twitter (volg mij hier!). Hartstikke hip en happening ben ik hoor, ik twitter wat af. Ik twitter in het Engels en Nederlands dwars door elkaar heen met volgers van over de hele wereld. Ik twitter over updates op Dutch Wool Diva, wat ik aan het doen ben (of nog moet doen), waar ik naar toe ga, wat me zomaar te binnen schiet en natuurlijk over de kids.

Voordeel is dat je in een paar tellen zo’n berichtje getypt hebt en je op die manier een beetje je sociale en zakelijke contacten onderhoud. Nadeel is dat je dus wel eens dingen roept die je vervolgens niet doet en waar je dus na een paar dagen ineens opmerkingen over krijgt. Het afzwemmen dus…

Nou wat denk je?

DiplomaC-8

Geslaagd natuurlijk!

Mijn waterratje kan er maar geen genoeg van krijgen :mrgreen: Hij wil nu een jaartje reddingszwemmen proberen, kijken of hij dat leuk vindt! Volgt hij misschien toch nog mama in haar voetsporen ;-)

Maarrrrrr…. vandaag was het nog een grote dag! Weer een mijlpaal! Vandaag was namelijk het judo examen. Oudste moest voor de gele band en jongste voor de 2e gele slip.

Een impressie:

Judo-22

Zo…die wil je niet tegenkomen in een donker steegje! :lol:

Ben best wel trots op die koters van me…

jun
01

RAKKER-DE-RAK!

Posted by Dutch Wool Diva

Een poosje geleden hoorde (las) ik via Twitter een nieuwe (voor mij) uitdrukking. Rakken. U zegt? RAKKEN!

Wat is rakken? Vroeg ik onnozel. En zoals het een echt twitteraar betaamd kreeg ik a-la-minute een antwoord en een Ravelry-link. (Je kent Ravelry nog niet? Ga kijken! Gauw!)

RAK staat voor Random Acts of Kindness. Oftewel zomaar aardig zijn voor iemand.

Nééé, hoor ik jullie uitroepen. Dat bestaat toch niet meer? Zomaar aardig zijn voor iemand?

Uhuh..(insert knikkend koppie hier), EG WEL! Er zijn hele volksstammen die aan het Rakken zijn geslagen! Nou moet ik er wel bij zeggen dat het overgrote deel van die volksstammen een enorme brei/haak/spin-verslaving heeft en die dus wellicht niet representatief zijn voor de rest van de bevolking…

Het idee erachter is dat je een wensenlijstje maakt van hebbedingetjes die je graag zou willen en dat iemand dat wensenlijstje ziet en dan gaat kijken of hij/zij dat misschien wel heeft liggen en dan opstuurt. Het is geen “voor wat, hoort wat” systeem. Je stuurt je kadootjes zonder de verwachting iets van die persoon terug te ontvangen (dat valt onder SWAPPEN=ruilen, maar das weer een ander logje…).

Enthousiast als ik ben meldde ik me aan bij de groep RAK-Europe en struinde door de wensenlijstjes. Hier en daar kwam ik wat wensen tegen die ik kon vervullen dus zocht ik al naar een doosje om de boel op te sturen. Tot dat ik de verzendkosten zag 8-O

Oké, back up for a minute… Zomaar aardig zijn voor iemand is hartstikke leuk maar als de verzendkosten zo hoog zijn dat je er een baan bij moet nemen wordt er niet veel verzonden. Ik ben wel goed maar niet gek… Het doosje bleef dus liggen en ik struinde verder op zoek naar iemand in Nederland of België met een wensenlijstje. Die kosten waren tenminste te overzien.

De Nederlandse community op ravelry groeit gestaagd en plots kwam daar iemand met het lumineuze idee om een RAK-Nederland op te richten. Kijk, daar kan ik wat mee! De groep bestaat nu slechts 2 weken en er wordt me toch een hoop heen en weer ge-rakt! En overal waar ik kom lees ik berichtjes van hele blije mensen die, op hun  beurt, andere mensen blij maken.

Conclusie: Rakken maakt het leven nèt een stukje leuker!

Inmiddels, heb ik ook al wat envelopjes verstuurd met, naar ik hoop, spulletjes waar een ander blij van wordt. En gisteren had de postbode ineens een dikke envelop van haar voor mij! En ik kan je vertellen, zomaar, zonder echte reden, een envelop in de bus krijgen is zoooo leuk! Ik werd er inderdaad heel blij van :mrgreen:

Dit zit er in: een prachtige bol Noro Kureyon Sock, 5 voetbalspeldjes, 2 knuffel/sleutelhangers, een paar korte bamboe breinaaldjes met knop (die heb ik nog nooit gezien) en een lieve kaart! Wat een verwennerij, voor mijzelf en voor de kids!

RAK-Ned-Mei_1

Toen de kids uit school waren gaf ik ze hun nieuwe speeltjes en dit was het resultaat:

RAK-Ned-Mei_2

Drie blije mensen, zomaar op een maandagmiddag…daar word ik toch even stil van.

De vragen van vandaag:

  • Wanneer ben jij voor het laatst zomaar blij gemaakt?

en…

  • Wanneer heb jij voor het laatst iemand zomaar blij gemaakt?
mei
21

Avondvierdaagse: the aftermath…

Posted by Dutch Wool Diva

Het zit er weer op.

Vier avonden achter elkaar was het weer een race tegen de klok (voor PaBlog dan) om op tijd te vertrekken.

3 Ochtenden achter elkaar waren dame en heer nauwelijks uit hun bed te krijgen ‘s ochtend (PaBlog ook trouwens).

Op ochtend nummer 4 was ik voor het eerst sinds 8 jaar eerder wakker, aangekleed, gewassen en tandengepoetst dan mijn kroost.

Dat was wel een foto waard ;-)

Ik kijk en geniet. De avondvierdaagse en the aftermath…

Avondvierdaagse_1Avondvierdaagse_2Avondvierdaagse_3Avondvierdaagse_4Avondvierdaagse_5Avondvierdaagse_6

mei
11

Waar is de lente gebleven?

Posted by Dutch Wool Diva

Ik baal. Als ik naar buiten kijk zie ik regen en een grijze lucht. Het lijkt potdorie wel weer herfst!

De kachel gaat hier ‘s ochtends toch nog even aan, gewoon om de ergste kilte (na een nacht met temperaturen rond de nul) er vanaf te halen. De rest van de dag hou ik mezelf warm met dikke wollen sokken en een dik vest. De kinderen hebben meivakantie en zijn met geen stok naar buiten te krijgen….het moet niet gekker worden :-?

Maar goed, naast alle druilerigheid van de afgelopen week waren er toch nog wel wat hoogtepuntjes hoor iklaatmenietgekmakendoordatweer!

Zie hier de moederdag-buit:

moederdag

Van jongste een gedicht met bijpassend kado, een bloempotje met zaadjes waar hopelijk straks ma-de-lief-ste(jes) uitkomen. Van oudste een boekenlegger versiert met bolletjes wol en breinaalden inclusief foto van hemzelf. Hoe zou hij nou op dat idee gekomen zijn? :lol: Met daarbij ook een gedicht. En van PaBlog een lekker flesje ruik die mij doet denken aan de reclame met de walgelijk mooie Charlize Theron. En waarmee ik met plezier een dagje zou willen ruilen. Van lichaam dan hè, mijn brein blijft bij mij :mrgreen:

Hoogtepuntje van de kids was echter de dag ervoor. Moederdag zwemmen. Ja…echt… Zaterdagochtend, met net 1 kop koffie achter de kiezen begaf ik mij samen met de kids naar het zwembad en helaas voor mij waren de Charlize-lichamen niet in de aanbieding die ochtend :oops:

Ik paste nog wel in mijn oude wedstrijdbadpak (dat dan weer wel, maar lycra is erg vergevingsgezind) uit de tijd dat ikzelf nog 2 dagen per week langs het bad stond (en er in lag). En met een trotse blik in hun ogen werd ik meegetroond het zwembad in. Mijn kids vinden mij namelijk een held. Want mama heeft 11 diploma’s…. Je hoort ze dan op zo’n dag ook een aantal keren hardop uitroepen: echt waar hoor, mijn mama heeft ELLUF diploma’s. En ze is zwemjuf!

En dan sta ik daar en probeer ik mezelf (met mijn niet Charlize-lichaam) te verstoppen achter het dichtsbijzijnde turfje wat blauwbekkend en met grote ogen het verhaal in zich opneemt.

Ze vergeten voor het gemak dan wel even te vermelden dat van die elluf diploma’s er 1 dubbel is (A via schoolzwemmen en ook via vereniging), er 6 brevetten bijzitten (reddingszwemmen) en 2 diploma’s om les te mogen geven.

Maar dat is ruim 20 jaar geleden! En helaas moet ik bekennen dat de grootste reden dat ik vandaag de dag zo mooi blijf drijven meer te maken heeft met een niet nader te badmeesternoemen zwembandje op een niet nader te noemen plek, dan mijn enorme zwemkunsten.

Maar goed, zelfs dat is nog niet eens het ergst op zo’n dag (ik vind het best leuk om als held te worden gezien door mijn kids). Het aller ALLER ergst op zo’n dag is dat je samen met je kind les krijgt van een badmeester die 20 jaar geleden nog één van jouw leerlingen was. Ik bedoel maar…

Om af te sluiten nog 2 vragen:

  1. Wat heb jij gedaan met Moederdag?
  2. Wie heeft er met zijn fikken aan het lenteknopje gezeten?!
apr
13

Jong geleerd

Posted by Dutch Wool Diva

KokIk ben erachter gekomen dat van de meeste stellen die ik ken, er altijd één is die niet of nauwelijks kan/wil koken. Dat was eerlijk gezegd nogal een ontdekking voor mij. Niet dat ik het niet aanmoedig dat de partner (of dat nou mannelijk of vrouwelijk is) wat vaker de pannen ter hand neemt, begrijp me niet verkeerd. Sterker nog, ik zou willen dat die van mij eens wat vaker achter het fornuis te zien was (ja wij zijn dus ook zo’n stel), zelfs als dat betekend dat we uit pakjes eten :mrgreen:

Na een blik op mijn verbaasde gezicht is dan steevast het antwoord: Ja, maar ik kan het ook helemaal niet goed en hij (zij) kan het veel beter dan ik. En: Ik vind koken nou eenmaal niet leuk.

Ik heb er eens over nagedacht en kwam vervolgens tot de conclusie dat mijn kookkunsten ook nog nauwelijks ontwikkeld waren toen ik het huis uitging. Ja, ik wist de basisdingen; aardappels/pasta/rijst koken, een ei koken/bakken, saus uit een pakje maken, een simpele eenpansmaaltijd etc. Ik heb pas echt leren koken toen ik op mezelf ging wonen en ikzelf verantwoordelijk was voor wat ik op mijn bord kreeg. En  geloof me, het was soms niet te vreten 8-O Ik had trouwens makkelijk op kunnen geven, ik woonde schuin boven een cafetaria dus verhongeren zou ik echt niet wel 20 kilo zwaarder van alle patat.

Wat me wel opviel na wat doorvragen is dat de meesten van hen, thuis wonend bij pa en ma (of alleen pa of alleen ma), zelfs de basisdingen niet thuis geleerd had. Ze konden het spreekwoordelijke ei nog niet koken. Terwijl degene die thuis wel de basisdingen geleerd hadden (in dit geval de partners) allemaal min of meer een goede kok zijn geworden.

Maar goed, ook deze vergelijking loopt spaak. Ik hoef alleen maar naar mijn man en zijn broer te kijken om te weten dat die vlieger niet voor iedereen opgaat. Mijn man kookt niet (of nauwelijks, eigenlijk alleen als ik het niet kan omdat ik ziek ben of weg) maar zijn broer wel (zijn partner daarentegen weer niet). Twee personen uit hetzelfde gezin, de één kookt wel en de ander niet.

Mijn broer en ik hebben allebei de basisdingen geleerd (in ons gezin werd er in dat opzicht geen onderscheid gemaakt tussen meisje/jongen) en, goh wat gek, we zijn allebei goede koks geworden.

Ik geef ruiterlijk toe dat de interesse er ook moet zijn. Maar interesse kun je kweken! Hoe?

Door jong te beginnen:

Koken_06 Koken_07

Koken_08 Koken_09

Koken_01 Koken_02

Koken_03 Koken_04

Of ze goede koks worden weet ik niet, maar plezier hebben ze er in ieder geval wel in :lol:

Koken_10 Koken_05

apr
09

Een dagje Zandvoort

Posted by Dutch Wool Diva

Het Paasweekend is hier altijd 1 dag bij oma en 1 dag lekker thuis. Gewoon gezellig, kneuterig spelletjes doen, lekker lang ontbijten en vooral niet te veel hoeven of moeten doen. Echt een extra zondag zeg maar…

Dus wáárom zaten wij dan ‘s ochtends  veuls te vroeg in de auto met gesmeerde bammetjes en pakjes drinken? Wáárom mocht ik maar 1 koppie koffie thuis en moest ik de 2de maar in Opelmobiel opdrinken?

Wáárom zat dít op de achterbank?

Zandvoort_1

Omdat papa gratis kaartjes had voor de Paasraces…daarom.

Kijk en huiver (mán wat was het koud!) :mrgreen: